ای آشنای دور که اکنون نمی توانم هموطن بناممتاز یک جایی به بعد، دیگر راهمان از هم دور شد از همان جایی که ..مدرسه ای قبرستان شد و تو خندیدی کودکان مظلوم وطن به خاک و خون کشیده شدند و تو خندیدی سرباز وطن جان داد و تو خندیدی نشانه های تاریخ و تمدن وطن ویران شد و تو خندیدی ..وطن و هموطن پر پر شد ، با خاک یکسان شد و تو …آری ما راهمان جداست، الان جدا نشده، این جدایی کم کم اتفاق افتاده است، وقتی فضا مه آلود است، غبار گرفته و تاریک است، راهنما می خواهیم، از قبل باید مهیا می کردی تا در تاریکی گیر نیفتی درادامه مطلب

باور کن مسلمانیم !

بزرگترین رسالت من در زندگی، نجات روحم است. با دو عامل روشنی ذهن و گرمای دل*

نمی دانند..

آنها همچنان بر این باورند که گلها نمی رقصند و سبزه ها شعر نمی خوانند و پرنده ها گریه نمی کنند. دریغ از آن که نمی‌دانند حتی گلهای قالی هم می رویند و زنده اند...

آمارگیر وبلاگ

باور کن مسلمانیم !بزرگترین رسالت من در زندگی، نجات روحم است. با دو عامل روشنی ذهن و گرمای دل*آنهایی که در طرف سیاهی و ظلم ایستاده اند، پیام حضرت حق برایشان خسران و پشیمانی استوَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ (سوره بقره، آیه ۲۵۷) مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ نَارًا فَلَمَّا أَضَاءَتْ مَا حَوْلَهُ ذَهَبَ اللَّهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِي ظُلُمَاتٍ لَا يُبْصِرُونَ (سوره بقره، آیه ۱۷) أُولَٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّادامه مطلب

باور کن مسلمانیم !بزرگترین رسالت من در زندگی، نجات روحم است. با دو عامل روشنی ذهن و گرمای دل*تاریخ تکرار میشود … تاریخ تک تک نبردها، فداکاریها، خیانتها ، وفاداران، خائنین ، تماشاگران را در دل خود ، در ذهن خود در فکر ما ، در جان ما، در لوح محفوظ حفظ کرده است. و اینک وجدان ها پای کار است. وجدان هایی هر چند خاموش و به خواب رفته ، بیدار خواهند شد و وجدان های بیدار، پر غرورتر و بیدار ترما ، لباس سیاه عزای رهبر پاکمان را هنوز بر تن داریم، هنوز دلمان از پر کشیدن ایشان خون است. ما هنوز پای کاریم، ما به ادامه مطلب

باور کن مسلمانیم !بزرگترین رسالت من در زندگی، نجات روحم است. با دو عامل روشنی ذهن و گرمای دل*پیام آیات نورانی قرآن برای آنانی که می اندیشند..«يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ» (سوره طارق، آیه ۹) «روزی که رازها آشکار می‌شود» «وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ» (سوره روم، آیه ۴)«و در آن روز مؤمنان شاد می‌شوند» «فَاعْبُدُوا مَا شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ قُلْ إِنَّ الْخَاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلَا ذَلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ» (سوره زمر، آیه ۱۵»«ادامه مطلب

باور کن مسلمانیم !بزرگترین رسالت من در زندگی، نجات روحم است. با دو عامل روشنی ذهن و گرمای دل*ای آشنای دور ، راه ما از هم جدا شده است ..ای آشنای دور که اکنون نمی توانم هموطن بناممتاز یک جایی به بعد، دیگر راهمان از هم دور شد از همان جایی که ..مدرسه ای قبرستان شد و تو خندیدی کودکان مظلوم وطن به خاک و خون کشیده شدند و تو خندیدی سرباز وطن جان داد و تو خندیدی نشانه های تاریخ و تمدن وطن ویران شد و تو خندیدی ..وطن و هموطن پر پر شد ، با خاک یکسان شد و تو … آری ما راهمان جداست، الان جدا نشده، این جدایادامه مطلب

نوشتن را دوست دارم.

اللّهم انّی اُجدّدُ لَهُ فی هذاَ الیَومِ وَ فی کُلِّ یَومٍ عَهداً وَ عَقداً و بَیعَهً فی رَقَبَتی . اللّهم هذِهِ بَیعَهٌ لَهُ فی عُنُقی الی یَومِ القِِیمَهِ .

* منبع جمله: مصطفی ملکیان، فیلسوف و دانشمند ایرانی

اول یک نامه تاریخی جالب را با هم بخوانیم: فدايت شوم ميخواهيد بدون طول و تفصيل بنويسم كه برای ایران چه بايد كرد؟ جواب بنده ازاين قرار است: ... هزار نفر شاگرد به فرنگستان بفرستيد نه اينكه مثل سابق هر كدامي دو سه زن بگيرند بلكه تا ده سال در مدرسه هاي آنجا محبوس بمانند به طوري كه ثلث یک سوم آنها در زير كار بميرند و باقي ديگر آدم شوند اصول كار اينها هستند. كارهاي فرنگستان عموماً به نظر ما عجيب مي آيند چرا؟ سببش اين است كه ما در ايران هوش و فراست طبيعي خود را با

به نظرم کسایی که مامان بزرگ دارن، ده هیچ از بقیه جلو هستن.هرموقع یکی رو می بینم کنار مامان بزرگشه یا ازش حرف میزنه، دلمو انگار میچلونن. یاد روزهای خوبی که پیشت بودم میفتم. روزهایی که از مدرسه بدو بدو میومدم پیشت و همه اتفاقهای اون روز رو برات تعریف می کردم با اینکه حرفام اصلا تو دنیای شما جایی نداشت ولی خیلی با حوصله بهشون گوش میدادی و بعدشم خوراکی میاوردی تا قبل از رفتنم به خونه یه ته بندی حسابی بکنم. اون روزهایی که اجازه داشتم پیشت بمونم، بهترین روزهای دوران بچگیم بود. میگفتم مامان بزرگ ظرف ها رو من میشورم، وسایل سفره رو آماده می کنم. آخرشم نپتون میکشم. بدو بدو میرفتم انجام میدادم که شما خسته نشی.من با دیدن دوستات که خانم های همسایه بودن، دورهمی های عصرونه و رفاقتهای گرمتون اصلا فکرشم نمی کردم اهل این شهر نیستی و از یه شهر دیگه عروس اینجا شدی. با همه مشکلاتی که اون موقع بود، صبوری کردی و زندگی و بچه هاتو به دندون گرفتی تا سروسامون بگیرن.من عاشق اون موقع هایی بودم که موهامو شونه میکردی و میبافتی، اون موقع هایی که بخاطر تپل مپلیم باید کم غذا میخوردم، یواشکی دور از چشم مامان بهم خوراکی می دادی.عاشق اون موقع هایی که مامان و خاله واسه خونه تکونی میومدن خونه شما، من و ناهید هم اون وسط کارهای کوچیک میکردیم. شما هم هر چندوقت یه بار چایی و شیرینی میاوردی که بیاین خستگی در کنین.من خوش طعم ترین غذاهای عمرمو تو خونه شما خوردم و دیگه هیچوقت برام تکرار نشدن.فقط شما میتونستی مامان به خوبی مامانمو بزرگ کنی و به ما هدیه بدی؛ فقط شما میتونستی بهترین واقعیت دوران کودکیم باشی.مامان بزرگ خوش قلب و مهربونم بخش بزرگی از شخصیت من که سهم زیادی در شکل گرفتن هویتم داشته، مدیون شما هستم. خیلی از ویژگیادامه مطلب

یه خانم دکتری میگفت اگه متوجه شدین فرزندتون وقتی کاری رو اشتباه انجام میده، خودشو سرزنش میکنه و ناراحت میشه؛ یه کارت پستال یا کاردستی رو در حالیکه فرزندتون حضور داره شروع کنید به درست کردنش و عمدا یه جاییش رو اشتباه درست کنین بعدش بدون اینکه خودتونو سرزنش کنین، با عبارات خوب به خودتون بگین اشکال نداره دوباره سعی میکنم و اصلاحش میکنم. اینجوری فرزندتون یاد میگیره همیشه لازم نیست که کارهاشو بدون ایراد و درست انجام بده.برام خیلی جالب بود. کمال گرایی ویژگی بود که خودم تا چند وقت پیش درگیرش بودم و اذیتم میکرد. هرکاری رو که انجام میدادم، اونقد سعی میکردم که بی نقص باشه و معیارهای دشوار و دست نیافتنی براش درنظر می گرفتم که هم انرژی زیاد ازم میگرفت و هم راضیم نمی کرد. تو شغلم و تعاملاتم هم همینطور، ارزش تلاشم برام کم رنگ بود و نتیجه ای که نهایتا بهش میرسیدم، با اینکه مورد تایید قرار میگرفت، ولی منو شاد نمیکرد. از یه جایی به بعد به کمک کتاب و پادکست تونستم این ویژگی رو کم رنگ کنم. از آشناهام که تو کشورهای دیگه زندگی میکنن، میگفتن اونجا روی توسعه فردی بچه ها کار میشه و اونها رو توانمند و آماده زندگی و دنیای واقعی میکنن. کاش میشد تو کشور ما هم به روح و روان بچه ها توجه بشه و اونها رو افرادی توانمند و صاحب سبک بار بیارن. ادامه مطلب

مراقب معتبر شدن ایدئولوژی های غلط باشیم؛چون با معتبر شدن اونها نگرش ما به کارهامون هم تغییر میکنه. اگه بخوام برای این قضیه مثال بزنم، اینجوری باید بگم که فرض کنین مدتی هست که به یه خانواده نیازمند کمک میکنین و از این کار راضی هستین. بطور اتفاقی در کتابی یا سخنرانی با مطلبی مواجه میشین که این نوع کمک رو، خود خواهی (خوشنودی خود) عنوان میکنه. شما اینجا با یه دوگانگی مواجه میشین. کاری که قبلا به دلیل تجربه کردن حس انسان دوستی انجام میدادین، یهویی به این صورت تفسیر کنین که انگار برای خشنودی خود، اون کار رو انجام میدادین. در این وضعیت تغییر نگرشی نسبت به کارتون به وجود میاد  که دیگه شاید علاقه ای هم به انجام اون نخواهید داشت و ولش میکنین.کتابی با عنوان "چرا کار میکنیم؟" رو که میخوندم، دیدم آقای شوارتز میگه "نظریه هایی که در مورد ذات انسان هاست، واقعا میتونه باعث تغییر در رفتار شخص بشه." یعنی نظریه چه غلط باشه چه درست، اگه افراد بپذیرنش، به نظریه درست تبدیل میشه و اعتبار پیدا میکنه و این همیشه خوب نیست و بعضی وقتا خطرناکه. چرا؟خب وقتی من به عنوان فرد شاغل فکر کنم که به خاطر پول کار میکنم، رفته رفته از میزان تعهدم به کار کم میشه و در نهایت به بحران فقر معنوی در کار میرسم. یا مثلا  وقتی بعنوان معلم دارم فعالیت میکنم، برای بیشتر شدن بازدهیم، آموزش بهتر به دانش آموزان با استعداد رو تو اولویت قرار بدم و اونها رو پله ای برای ارتقاء آمار خودم درنظر بگیرم، دانش آموزان معمولی رو که چه بسا با همون میزان توجه، به افراد موثرتری تبدیل میشدن، از این قضیه محروم کردم و خیلی موارد دیگه که تحت تاثیر ایدئولوژی غلط(آگاهی کاذب، واقع بینی خام و...) باعث تغییر رفتار افراد میشه و به مرور رفتار کادامه مطلب

صدایی از اعماق وجودم توجهم را بخود جلب می کند و مرا از هیاهوی اطرافم جدا کرده و به درون فرا می خواند. گوش کن صدای عشق را می شنوی؟ که مثل رایحه ای دلنشین بر تمام وجودت مسلط شده و تو را عاشقانه می نوازد.

سلام بر تشنه لبی که در حقش ظلم شد

دل هایی که سازمان گرفته اند...دیگر بازیچه ی حادثه ها نمی شوند و بحران نمی بینند.

(کتاب ارزشمند رشد نوشته استاد علی صفایی)

تو بیا ای یار دیرین، تو بیا ای شور شیرینکه به صحراها دریاها بباریمتو بیا ای باد و باران، به تن خشک خیابانشاخه ای از باغ فرداها بکاریمتو بیا با هم دوباره، در شب سرخ ستارهآسمانی از کبوترها بپاشیمتو بیا ادامه مطلب